Καλοήθεις Παθήσεις2018-03-21T20:21:49+00:00

Project Description

Καλοήθεις Παθήσεις

Με τον όρο “καλοήθεις παθήσεις του μαστού” εννοούνται ένα πλήθος παθήσεων που δεν έχουν αυξημένο κίνδυνο για ανάπτυξη καρκίνου, αλλά ούτε αποτελούν ιδιαίτερο παράγοντα κινδύνου.

Ενδοπορικό θήλωμα

Το ενδοπορικό θήλωμα συνήθως εμφανίζεται σε μεγάλους εκφορητικούς πόρους πίσω από τη θηλή και εκδηλώνεται με αιμορραγικό ή ορώδες έκκριμα σε γυναίκες 40 – 50 ετών. Το μέγεθος τους είναι κάτω από 1 cm αλλά μπορεί να φτάσει έως 4-5 cm. Μπορεί να γίνει αισθητό ως ένα μικρό εξόγκωμα πίσω ή δίπλα από τη θηλή, ενώ δεν αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού, εκτός αν περιέχει εστίες άτυπης υπερπλασίας.

Στις διαγνωστικές εξετάσεις περιλαμβάνεται η κυτταρολογική εξέταση του εκκρίματος όπου λαμβάνουμε σημαντικές πληροφορίες για τη φύση των κυττάρων. Στη διαφορική διάγνωση είναι το ενδοπορικό καρκίνωμα του μαστού, το οποίο έχει παρόμοια κλινική εικόνα.

Η θεραπεία είναι η χειρουργική εξαίρεση όλου του εκφορητικού πόρου που εμπεριέχει το ενδοπορικό θήλωμα.

 
 

Ινοκυστική μαστοπάθεια

Η ινοκυστική μαστοπάθεια αποτελεί την πιο συχνή καλοήθη νόσο του μαστού, ενώ συχνά αναφέρεται ως κυστική μαστοπάθεια, κυστική υπερπλασία, ή αδενοκυστική νόσος. Η νόσος εμφανίζεται κυρίως σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας έως την ηλικία των 50 ετών. Μετά την εμμηνόπαυση η νόσος είναι σπάνια ή έχει ασυμπτωματική πορεία. Η ινοκυστική μαστοπάθεια οφείλεται σε ορμονικές διαταραχές και συγκεκριμένα στην υπερπαραγωγή των οιστρογονικών ορμονών.

Η κλινική εικόνα της ινοκυστικής μαστοπάθειας εμφανίζεται με εντοπισμένο άλγος ή διάχυτη ευαισθησία στους μαστούς, ιδίως στις τελευταίες ημέρες πριν την έναρξη της έμμηνου ρύσης. Σε ποσοστό 15% παρατηρείται εκροή υγρού από τη θηλή του μαστού, συνήθως διαυγές και σπανιότερα αιματηρό.

Η αντιμετώπιση είναι κυρίως συμπτωματική και περιλαμβάνει αλλαγές στις διατροφικές συνήθειες (χωρίς να έχει αποδειχτεί σε μεγάλες μελέτες) όπως διακοπή σοκολάτας και λιπαρές τροφές, χρήση στηρικτικών στηθόδεσμων, διακοπή καπνίσματος και αποφυγή τραυματισμών. Σε ορισμένες περιπτώσεις χορηγούνται ήπια αναλγητικά και μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη σκευάσματα.

 
 

Αμάρτωμα

Το αμάρτωμα ή αδενομυολίπωμα είναι μία σπάνια καλοήθη πάθηση, η οποία αναπτύσσεται από λίπος, αδενικό ιστό και περιβάλλεται από μια ακτινοσκιερή ινώδη κάψα. Ο έλεγχος με υπερηχογράφημα αναδεικνύει την παρουσία υποηχογενούς αλλοίωσης, η σύσταση της οποία προσομοιάζει με το παρακείμενο μαζικό παρέγχυμα. Η διάγνωση τίθεται με τη μαστογραφία. Η κλινική εικόνα εξαρτάται από την περιεκτικότητα του αμαρτώματος σε λίπος και ποικίλει από ασυμπτωματική έως ψηλαφητή και ευκίνητη μάζα, ωοειδούς σχήματος.

Συνιστάται η παρακολούθηση σε τακτά χρονικά διαστήματα, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις συνιστάται η αφαίρεσή του.

 
 

Λίπωμα

Τα λιπώματα του μαστού είναι σπάνιοι καλοήθεις όγκοι, οι οποίοι εμφανίζονται σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες. Έχουν ωοειδές ή στρογγυλό σχήμα, απεικονίζονται ως όγκοι με ακτινοδιαυγή περιεκτικότητα και περιβάλλονται από λεπτή κάψα, με σαφή όρια. Λόγω της καλοήθους συμπεριφοράς τους, δεν απαιτείται καμία ειδική θεραπεία, παρά μόνο σε ελάχιστες περιπτώσεις.

 
 

Σκληρυντική αδένωση

Η αδένωση αναφέρεται σε αύξηση του αριθμού των μικρών τελικών πόρων ή λοβίων του μαστού. Πολύ συχνά σχετίζεται με υπερανάπτυξη του στρωματικού ιστού, προσδίδοντας μια ιστολογική εικόνα (σκληρυντική αδένωση) που προσομοιάζει στον καρκίνο του μαστού. Στην μαστογραφία ανευρίσκονται διάσπαρτες αμφοτερόπλευρες αποτιτανώσεις, οι οποίες πολύ συχνά χρήζουν βιοψίας προς αποκλεισμό κακοήθους εξεργασίας. Ωστόσο, η σκληρυντική αδένωση δεν εμπεριέχει κανένα κίνδυνο εξαλλαγής σε καρκίνο του μαστού.

 
 

Κύστεις Μαστού

Οι κύστεις του μαστού είναι αρκετά συνηθισμένο εύρημα ιδίως σε προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες. Μπορεί να αναβρεθούν αρκετές κύστεις διαφόρων μεγεθών, ή μία μονήρη. Σε μεγάλο ποσοστό συνυπάρχουν με άλλες ινοκυστικές αλλοιώσεις. Το μέγεθος τους ποικίλει από 1-2 χιλιοστά μέχρι αρκετά εκατοστά.

Ο σχηματισμός των κύστεων οφείλεται στην προοδευτική διάταση των τελικών πόρων των λοβίων και επενδύονται από επιθηλιακά κύτταρα προς τα έσω και μυοεπιθηλιακά κύτταρα προς τα έξω. Είναι ορμονικής αιτιολογίας και σπανιότατα αναπτύσσονται σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες.

Το υγρό των κύστεων είναι λεπτόρρευστο διαυγές ή νεφελώδες και άλλοτε παχύρρευστό ή ζελατινώδες με χροιά κίτρινη. Η ύπαρξη αιματηρού ή σοκολατόχροου υγρού εγείρει την υπόνοια κακοήθειας.
Η κλινική εικόνα των κύστεων εξαρτάται από την ποσότητα του υγρού, το πάχος του τοιχώματος, την εντόπιση στον μαστικό αδένα και με το αν είναι μονήρεις ή πολλαπλές. Σημαντικό χαρακτηριστικό των κύστεων είναι οι αυξομειώσεις του μεγέθους και της ευαισθησίας κατά την διάρκεια του κύκλου.

Στο μεγαλύτερο ποσοστό οι κύστεις απορροφούνται. Το υπερηχογράφημα είναι η εξέταση εκλογής για την διερεύνηση του τοιχώματος της κύστης. Η παρακέντηση με λεπτή βελόνη αποτελεί την μέθοδο θεραπευτικής αντιμετώπισης των κύστεων του μαστού. Το υγρό από την αναρρόφηση αποστέλλεται για κυτταρολογική εξέταση. Το ποσοστό υπάρξεως ενδοκυστικού καρκίνου είναι περίπου 0,5%. Οι απλές κύστεις δεν αυξάνουν το κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού.

 
 

Ινοαδένωμα

Το ινοαδένωμα είναι ο συχνότερος καλοήθης όγκος του μαστού. Εμφανίζεται συχνότερα κατά την εφηβεία και σε νεαρές γυναίκες, αλλά μπορεί να βρεθεί και σε γυναίκες κάθε ηλικίας.

Το τυπικό αδένωμα εμφανίζεται ως στρογγυλή, υπόσκληρη, διακριτή από τον περιβάλλοντα ιστό, σχετικά ευκίνητη και μη ευαίσθητη μάζα, με διάμετρο από λίγα χιλιοστά έως 5 εκατοστά. Συχνά οι γυναίκες αισθάνονται ένα ινοαδένωμα σαν μάρμαρο μέσα στο μαστό και μπορούν να το μετακινήσουν κάτω από το δέρμα. Πολλαπλά ή αμφοτερόπλευρα ινοαδενώματα ανευρίσκονται στο 10-15% των ασθενών.

Η διάγνωση ενός ινοαδενώματος είναι εύκολη, ωστόσο στη διαφοροδιάγνωση πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η κυστική νόσος αλλά και το καρκίνωμα του μαστού.

Οι κυριότερες ενδείξεις χειρουργικής αφαίρεσης ενός ινοαδενώματος είναι:

Η ταχεία αύξηση του όγκου όπου εγείρει την υπόνοια ενός γιγανταίου ινοαδενώματος, ή ενός φυλλοειδούς όγκου.
Υπόνοια κακοήθειας. Το υπερηχογράφημα, η κυτταρολογική εξέταση και η μαστογραφία μπορεί να δώσουν άμεσα ή έμμεσα στοιχεία κακοήθειας (ανώμαλη παρυφή, αυξημένη αγγείωση και πιθανές κυτταρολογικές αλλοιώσεις). Το ποσοστό ανεύρεσης μη διηθητικού καρκίνου στην περιφέρεια ενός ινοαδενώματος είναι 3-5%, κυρίως σε μεγαλύτερες γυναίκες.
Επιθυμία της ασθενούς.
Μέγεθος του όγκου > 2-3 εκατοστά.

Η χειρουργική αφαίρεση του όγκου είναι μια απλή διαδικασία που συνήθως δεν απαιτεί διανυκτέρευση στο νοσοκομείο. Η ασθενής μπορεί να επιλέξει γενική αναισθησία ή μέθη. Σε περιπτώσεις μη ψηλαφητών όγκων τοποθετούμε υπό υπερηχογραφική καθοδήγηση ένα λεπτό συρμάτινο οδηγό ώστε να μπορούμε διεγχειρητικά να εντοπίσουμε με ασφάλεια τον όγκο και τον αφαιρέσουμε.

 
 

Φυλλοειδής Όγκος

Ο φυλλοειδής όγκος ή φυλλοειδές κυστεοσάρκωμα είναι ένας τύπος ινοαδενώματος με κυτταροβριθές υπόστρωμα που περιλαμβάνει στοιχεία επιθηλιακής και μεσεγχυματικής προέλευσης. Ο φυλλοειδής όγκος, ωστόσο, είναι σπανιότερος, ανιχνεύεται σε μεγαλύτερη ηλικία (30-50 έτη), έχει συνήθως μεγαλύτερο μέγεθος, ταχύτερη ανάπτυξη και σπάνια είναι αμφοτερόπλευρος. Η συντριπτική πλειοψηφία των φυλλοειδών όγκων είναι καλοήθεις, αλλά υπάρχουν και ενδιάμεσες ή κακοήθεις μορφές.

Κατά τη ψηλάφηση διακρίνεται ένας όγκος με σαφή όρια, κινητός και χωρίς συμφύσεις με τους γύρω ιστούς ή το υπερκείμενο δέρμα. Σε σπάνιες περιπτώσεις είναι δυνατό να προκαλέσει τοπική νέκρωση λόγω πίεσης.

Η θεραπεία του φυλλοειδούς όγκου είναι χειρουργική. Ο στόχος είναι η επίτευξη υγιών ορίων μαζί με περιθώριο φυσιολογικού αδένα καθώς ο όγκος να τείνει συχνά να υποτροπιάζει τοπικά. Σε ειδικές περιπτώσεις κακοήθους εξαλλαγής συνιστάται η μαστεκτομή.

Ρωτήστε τον γιατρό

Διαβάστε επίσης